english
ελληνικάGuests
Η Alternative Libertaire είναι μια γαλλική οργάνωση του ελευθεριακού κομμουνισμού που ιδρύθηκε το 1991. Τοποθετούνται στη συνέχεια του αναρχο-κομμουνισμού και του αντιεξουσιαστικού εργατικού κινήματος, έτσι όπως υπάρχουν από την εποχή της Πρώτης Διεθνούς, υπερασπιζόμενοι μια πολιτική βασισμένη στην άμεση δράση των καταπιεζόμενων τάξεων και κοινωνικών ομάδων, με μια προοπτική αντικαπιταλιστική, επαναστατική και αυτοδιαχειριστική. Σήμερα, η Alternative Libertaire αναπτύσσει την πολιτική της δράση με δύο βασικούς στόχους : -τη συγκρότηση ενός μετώπου του κοινωνικού κινήματος, ώστε να αποκτήσει πολιτική ύπαρξη η « αριστερά του δρόμου », ενάντια στην κυβερνητική αριστερά -τη συγκρότηση ενός ελευθεριακού κομμουνιστικού ρεύματος, που να τρέφει και να τρέφεται από τη δράση του κοινωνικού κινήματος. Η AL εκδίδει ένα μηνιαίο περιοδικό, βιβλία, μπροσούρες, ταινίες και συμμετέχει ενεργά σε ποικίλα κοινωνικά κινήματα. Εκπρόσωπος της Alternative Libertaire στο B-Fest θα είναι ο Clément Garnier.
http://www.alternativelibertaire.org/
.
Η CrimethInc., επίσης γνωστή ως CWC, άρχισε να λειτουργεί ως αναρχική κολεκτίβα το 1996. Είναι μια ανώνυμη ετικέτα, που εμπεριέχει δυναμικά δίκτυα υποστήριξης και επικοινωνίας του αναρχικού κινήματος. Δεν έχει καμία πλατφόρμα ή ιδεολογία εκτός από τη γενίκευση που θα μπορούσε να προκύψει από τις ομοιότητες μεταξύ των πεποιθήσεων και των στόχων των ατόμων που επιλέγουν να εμπλακούν. Τα άτομα που έχουν ενεργή συμμετοχή στην CrimethInc την χαρακτηρίζουν πρώτα και πάνω απ’όλα ως νοοτροπία και τρόπο ζωής, παρά ως οργάνωση αυτή καθ’ εαυτή. Κύριος στόχος τους είναι να εμπνεύσουν τους ανθρώπους ώστε να αναλάβουν πιο ενεργό έλεγχο της ζωής τους, να γίνουν οι ίδιοι παραγωγοί πολιτισμού και ιστορίας αντί να είναι παθητικοί καταναλωτές. Η CrimethInc. έχει εκδόσει βιβλία, άρθρα, αφίσες, έχει κυκλοφορήσει δίσκους, έχει οργανώσει εθνικές εκστρατείες ενάντια στην παγκοσμιοποίηση και την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, έχει κάνει περιοδείες με παραστατικές τέχνες multimedia & με hardcore αναρχο-πανκ μουσικά σχήματα..
http://www.crimethinc.com/
.
Ο David Graeber Rolfe (γεννημένος τη 12 Φεβρουαρίου 1961) είναι Αμερικανός ανθρωπολόγος και αναρχικός που κατέχει σήμερα τη θέση του αναγνώστη στην Κοινωνική Ανθρωπολογία στο παν/μιο Goldsmiths του Λονδίνου. Διετέλεσε αναπληρωτής καθηγητής ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο Yale, αν και το Yale αμφιλεγόμενα αρνήθηκε την επαναπρόσληψη του εξαιτίας των πολιτικών του πεποιθήσεων, οπότε και η θητεία του έληξε τον Ιούνιο του 2007. Ο Graeber έχει ιστορικό κοινωνικής και πολιτικής δραστηριοποίησης, συμπεριλαμβανόμενου του ρόλου του στις διαμαρτυρίες κατά του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στη Νέα Υόρκη (2002) και την ένταξη του στο συνδικαλιστικό σωματείο “Ένωση Βιομηχανικών Εργατών του κόσμου”. Έχει κάνει μεγάλη ανθρωπολογική εργασία στη Μαδαγασκάρη, γράφοντας τη διδακτορική του διατριβή («Η Καταστροφική δοκιμασία του 1987: Μνήμη και Βία στην Αγροτική Μαδαγασκάρη”) για τη συνεχή κοινωνική διαίρεση μεταξύ των απογόνων των ευγενών και των απογόνων των πρώην σκλάβων.
.
O Robin Hahnel είναι καθηγητής οικονομολόγος με ριζοσπαστική προσέγγιση και ακτιβιστής ο οποίος δίδαξε στο παν/μιο της Washington DC στο τμήμα Οικονομικών επιστημών την περίοδο 1976-2008. Παράλληλα έχει υπηρετήσει ως επισκέπτης καθ/της στο Lewis & Clark College,στην Κούβα, το Περού και την Αγγλία. Σε πολιτικό επίπεδο θεωρεί τον εαυτό του ως ιδεολογικό προϊόν της Νέας Αριστεράς και βλέπει ευνοϊκά τον ελευθεριακό σοσιαλισμό.Έχει δραστηριοποιηθεί σε πολλά κοινωνικά κινήματα και οργανώσεις, για περισσότερο απο 40 χρόνια ξεκινώντας απο τους «Φοιτητές για μια Δημοκρατική Κοινωνία» του Harvard & MIT καθώς και του κινήματος κατά του πολέμου του Βιετνάμ τη δεκαετία του ΄60. Πιο πρόσφατα με το Νότιο Maryland των Πρασινων και με την Κίνηση για Παγκόσμια Διακαιοσύνη στη Washington DC καθώς και το Συνασπισμό για ενα Βιώσιμο Μέλλον. Επίσης έχει λάβει μέρος στην οργάνωση της Econvergence, στη Βορειοδυτική συγκέντρωση για τις οικονομικές και περιβαλλοντολογικές κρίσεις που πραγματοποιήθηκαν πέρσυ στο Portland του Oregon. Το πιο πρόσφατο βιβλίο του είναι το «Η οικονομική Δικαιοσύνη και Δημοκρατία», ενω έχει συγγράψει με τον Michael Albert το «H πολιτική Οικονομία των Συμμετοχικών Οικονομιών».
http://www.robinhahnel.org
.
Ο Richard Matthew Stallman είναι προγραμματιστής λογισμικού και ακτιβιστής υπέρ της ελέυθερης διακίνησης του. Το 1983 ανακοίνωσε το σχέδιο για την ανάπτυξη του λειτουργικού συστήματος GNU, που προορίζοταν να παρέχεται εντελώς ελεύθερα και απο τότε είναι ο επικεφαλής του όλου εγχειρήματος. Κατόπιν αυτού, ο Stallman ξεκίνησε το Κίνημα του Ελέυθερου Λογισμικού, ενω τον Οκτώβριο του 1985 ίδρυσε το Ίδρυμα Ελέυθερου Λογισμικού. Απο τα μέσα της δεκαετίας του 1990, έχει αφιερώσει τον περισσότερο χρόνο του στην πολιτική υπεράσπιση για το ελεύθερο λογισμικό, διαδίδοντας τις ιδέες του κινήματος καθώς και κάνοντας εκστρατεία κατά των δύο πατεντών λογισμικού και την επικίνδυνη επέκταση των νόμων περί πνευματικής ιδιοκτησίας.
Ο Stallman πρωτοστάτησε στην ιδέα της «άδειας αντιγραφής» – μια μέθοδος κατασκευής προγράμματος ή άλλης εργασίας δωρεάν, απαιτώντας παράλληλα όλες οι τροποποιημένες ή επόμενες εκδόσεις του να είναι και αυτές ελεύθερα διαθέσιμες. Ο Stallman είναι ο κύριος δημιουργός του GNU General Public License, της πιο ευρέως χρησιμοποιούμενης άδειας χρήσης ελεύθερου λογισμικού, ενώ παράλληλα δίνει ομιλίες για το ελέυθερο λογισμικό και για συναφή θέματα όπως τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και για τις κοινότητες στην ψηφιακή εποχή.
http://stallman.org
.
Ο Michael Hadt είναι Αμερικανός θεωρητικός λογοτεχνίας και πολιτικός φιλόσοφος, γνωστός ίσως απο το βιβλίο «η Αυτοκρατορία», που έγραψε μαζί με τον Antonio Negri και δημοσιεύτηκε το 2000. Γεννήθηκε στη Washington DC και σπούδασε μηχανολογία, όταν στη διάρκεια της κρίσης της δεκαετίας του ’70, εκδήλωσε το ενδιαφέρον του για τις εναλλακτικές πηγές ενέργειας. Το 1983 μετακόμισε στο Seattle για να σπουδάσει συγκριτική λογοτεχνία στο παν/μιο της Washington, όπου και έλαβε το μεταπτυχιακό του το 1986 και το διδακτορικό του το 1990. Τα πρόσφατα γραπτά του Hardt αφορούν περισσότερο τις πολιτικές, νομικές, οικονομικές και κοινωνικές πτυχές της παγκοσμιοποίησης. Στα βιβλία του με τον Antonio Negri έχει αναλύσει τη λειτουργία της τρέχουσας παγκόσμιας δομής της εξουσίας (Αυτοκρατορία, 2000) καθώς και τις πιθανές εναλλακτικές δημοκρατικών λύσεων σε αυτές τις δομές (Πλήθος, 2004). Πολλά απο τα σεμινάρια που παραδίδει επικεντρώνονται στο έργο σημαντικών προσωπικοτήτων της ιστορίας της κριτικής και πολιτικής θεωρίας όπως των Marx, Jefferson, Gramsci, Foucault, Deleuze, και Guattari. Παράλληλα εργάζεται για τη σύγχρονη ιταλική λογοτεχνεία και τον πολιτισμό.
.
Keny Arkana Γεννημένη στην Αργεντινή το 1983, πέρασε την παιδική της ηλικία στη Μασσαλία. & άρχισε να γράφει ποιήματα και στίχους σε ηλικία 13 ετών. Η γαλλίδα ράππερ, Keny Arkana, ήταν μέλος της πολιτικής χιπ-χοπ κολλεκτίβας «La Rage Du Peuple» ( Οργή του Λαού), μιας ομάδας στρατευμένης στην ανάπτυξη του γαλλικού κοινωνικού κινήματος της απο-παγκοσμιοποίησης, που υποστηρίζει τη δημοκρατία, την οικονομική δικαιοσύνη, την προστασία του περιβάλλοντος, και τα ανθρώπινα δικαιώματα πέρα από την υλική ανταμοιβή. Στο «Entre Ciment et Belle Etoile» (Ανάμεσα στο τσιμέντο και το όμορφο αστέρι) που κυκλοφόρησε το 2006, η Keny εκφράζει τις Ουτοπίες, τις πεποιθήσεις, το θυμό και τις αμφιβολίες της & μας παραδίδει έναν δίσκο με την εικόνα της: τα πόδια στη γη, και τα μάτια προς τον ουρανό. Το πιο γνωστό τραγούδι της Αρκάνα, «La Rage» γράφτηκε ένα χρόνο μετά την εξέγερση στα προάστια του Παρισιού (2005). Για την Κένυ Αρκάνα, κάθε οργή είναι εποικοδομητική, η πάλη δεν τελειώνει ποτέ & η αμφισβήτηση είναι αδιάσπαστη της ενδοσκόπησης.
.
Iraq Veterans Against the War Η IVAW (Βετεράνοι του Ιράκ Ενάντια στον Πόλεμο) ιδρύθηκε από τους βετεράνους του πολέμου του Ιράκ τον Ιούλιο του 2004 κατά τη διάρκεια της ετήσιας συνάντησης των Βετεράνων για την Ειρήνη (VFP) στη Βοστόνη, για να δώσει φωνή στο μεγάλο αριθμό στρατιωτικών, βετεράνων και εν ενεργεία, που είναι ενάντια σε αυτόν τον πόλεμο, αλλά υφίστανται διάφορες πιέσεις για να παραμείνουν σιωπηλοί. Η IVAW απαιτεί: – άμεση απόσυρση όλων των δυνάμεων κατοχής στο Ιράκ, – επανόρθωση για όλες τις ανθρώπινες και υλικές ζημιές του Ιράκ & παύση της εταιρικής λεηλασίας του, έτσι ώστε οι άνθρωποί του να μπορούν να ελέγξουν τις ζωές και το μέλλον τους, – πλήρη οφέλη, επαρκή υγειονομική περίθαλψη (συμπεριλαμβανομένης της διανοητικής υγείας), και άλλες υποστηρίξεις για άντρες & γυναίκες που επιστρέφουν από κει. Τα μέλη της IVAW μιλούν στις κοινότητες και στα ΜΜΕ για την εμπειρία τους & υποστηρίζουν όλους εκείνους που αντιστέκονται στον πόλεμο, συμπεριλαμβανομένων των Αντιρρησιών Συνείδησης.
Harry Halpin ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, ασχολείται με τη διασύνεση της φιλοσοφίας με τους υπολογιστές. Αυτόν τον καιρό ασχολείται με την συλλογική γνώση και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ παλιοτερα είχα ασχοληθεί αρκετά με το indymedia και επιτροπές αλληλεγγύης ενάντια στην καταστολή. ‘Εχει δημοσιεύσει άρθρα σχετικά με το κίνημα, τις κλιματολογικές αλλαγές και την κυβερνητική.
.
Barucha Calamity Peller Η Calamity Peller Barucha είναι συγγραφέας και φωτογράφος με βάση το Σαν Φρανσίσκο. Εργάστηκε για χρόνια κάνοντας ρεπορτάζ σχετικά με τα Μεξικανικά κοινωνικά κινήματα. Οι φωτογραφίες και οι αναλύσεις της έχουν κυκλοφορήσει ευρέως μέσω εναλλακτικών ΜΜΕ, όπως το CounterPunch και το Independent Media Center. Η Calamity έκανε ρεπορτάζ από το Λίβανο το 2006, κατά τη διάρκεια του πολέμου Ισραήλ-Λιβάνου, λίγο πριν την Οαχάκα. Είναι γνωστή για την εμπλοκή της σε πολύ επικίνδυνες καταστάσεις από τις οποίες δραπετεύει έχοντας φωτογραφίες που απεικονίζουν ηλικιωμένες γυναίκες και νέους anarcho-punks να μάχονται για την ειρήνη και τη δικαιοσύνη στο δρόμο. Η Peller βεβαιώνει ότι για την εξέγερση του 2006 στην Οαχάκα δεν θα μπορούσε να γίνει ρεπορτάζ από το ασφαλές δωμάτιο ενός ξενοδοχείου, αλλά μόνο μέσα στα οδοφράγματα.
.
Ο Φώτης Τερζάκης γεννήθηκε το 1959 στην Πάτρα. Ίδρυσε και διηύθυνε τις εκδόσεις Praxis (1982-1990), ενώ υπήρξε τακτικός συνεργάτης των εκδόσεων Πρίσμα (1990-94). Από το 1998 σχεδιάζει και επιμελείται τη σειρά “Ιστάρ. Ανθρωπολογία της σεξουαλικότητας” στις εκδόσεις Οξύ. Έχει εργαστεί ερευνητικά, στο πλαίσιο σεμιναρίων, σε ποικίλους τομείς των ανθρωπιστικών επιστημών. Από το 1992 συνδιοργανώνει ένα Ανεξάρτητο Θρησκειολογικό Σεμινάριο, που το 1997 οδήγησε στη δημιουργία της Εταιρείας Θρησκειολογικών Ερευνών (της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος και πρώτος γραμματέας), ενώ ήταν από τους βασικούς συντάκτες του “Θρησκειολογικού Λεξικού” των εκδόσεων Ελληνικά Γράμματα. Έχει δημοσιεύσει πολλά δοκίμια και κριτικές στον περιοδικό τύπο, συνεργάζεται δε ως βιβλιοκριτικός με τις εφημερίδες “Ελευθεροτυπία” και “Καθημερινή”. Έχει επίσης παρουσιάσει μεγάλο αριθμό μεταφράσεων σε συναφή πεδία. Έργα του είναι: “Τα αίματα της γλώσσας”. “Έξι ποιήματα” (Όστρακα, Πάτρα 1988)· “Φύση και κοινωνία: γενεαλογία ενός τύπου συνείδησης και μιας σχέσης κυριαρχίας” (Έρασμος, 1990)· “Σημειώσεις για μιαν ανθρωπολογία της μουσικής” (Πρίσμα, 1990)· “Φιλελευθερισμός και τρομοκρατία. Πολιτικά κείμενα” (Πρίσμα, 1991)· “Οι αντίποδες του ’60: πίσω από τη διφορούμενη έννοια του μεταμοντερνισμού και μέσα από τα νέα κοινωνικά κινήματα” (Πρίσμα, 1992)· “Το φάντασμα μιας δεκαετίας: κουλτούρα και εναλλακτικός πολιτισμός στη δεκαετία του 1960″ (συλλ. τόμος, επιμ. με τη Σώτη Τριανταφύλλου, Δελφίνι, 1994)· “Φιλοσοφικός ρεφορμισμός. Προβλήματα διαλεκτικής και ολότητας στη φιλοσοφία και την πολιτική θεωρία του Jurgen Habermas” (Έρασμος, 1996)· “Η διαλεκτική επαναπροσδιορισμένη. Συμβολή στη διερεύνηση των φιλοσοφικών και ανθρωπολογικών θεμελίων μιας έννοιας” (Φιλίστωρ, 1996)· “Μελέτες για το ιερό” (Ελληνικά Γράμματα, 1997)· “Ανορθολογισμός, φονταμενταλισμός και θρησκευτική αναβίωση: τα χρώματα της σκακιέρας” (Ελληνικά Γράμματα, 1998)· “Τα ονόματα του Διονύσου. Προαναγγελίες μιας διαρκώς ματαιούμενης έλευσης” (Οξύ, 2000).http://fotisterzakis.gr/
.
ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ
Η πρωτοβουλία συγκροτήθηκε για να λάβει μέρος σε μια διεθνή αποστολή, η οποία με σκάφη και επιβάτες από πολλές χώρες θα πλεύσει και πάλι προς τη Λωρίδα της Γάζας την άνοιξη του 2010, μεταφέροντας ανθρώπους και βοήθεια προς τον ηρωικό και μαρτυρικό λαό της. Υποστηρίζουν το δικαίωμα του Παλαιστινιακού λαού να ζήσει λεύτερος στην ιστορική του πατρίδα & να αντισταθεί με κάθε μέσο για να την απελευθερώσει από την κατοχή. Απαιτούν την αποχώρηση των κατακτητών και εποίκων απ’ όλα τα Παλαιστινιακά εδάφη, την άρση του αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας από στεριά, αέρα και θάλασσα, την απελευθέρωση των Παλαιστινίων πολιτικών κρατουμένων & την επιστροφή των Παλαιστινίων προσφύγων στη γη τους.
.
«ΔΡΑΣΗ»
Η εφημερίδα «ΔΡΑΣΗ» είναι μια διμηνιαία μαχητική εφημερίδα λόγου και δράσης, που διανέμεται δωρεάν σε εργασιακούς και κοινωνικούς χώρους και απευθύνεται σε όλο τον κόσμο της εργασίας. Η βάση της λειτουργία της είναι οι ανοιχτές αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις, όπου καθένας-μία ενδιαφερόμενος-η καλείται να συμμετάσχει και να συνεισφέρει σ’ αυτό το εγχείρημα. Στόχος της είναι να συμβάλλει στην ανάπτυξη ενός πολύμορφου μαζικού χειραφετημένου κινήματος του κόσμου της εργασίας, αποτελώντας παράλληλα φωνή αντιπληροφόρησης, άμεσης έκφρασης εμπειριών και επικοινωνίας, αλλά και ανοιχτό βήμα έμπρακτων μορφών αλληλεγγύης και συσπείρωσης για την αυτοοργάνωση, την αλληλεγγύη, την άμεση δημοκρατία, τις εργατικές και κοινωνικές συνελεύσεις βάσης και την άμεση συλλογική αντίσταση και δράση.
.
Occupy California Ρομαντική αφέλεια, ατσαλωμένος κυνισμός, περιφρόνηση, αφοσίωση. Το πανεπιστήμιο και η ζωή που αναπαράγει έχουν βασιστεί στα παραπάνω. Αυτά δεν πρέπει να τα αφήσουμε. Το πανεπιστήμιο μας ανάγκασε να τα μάθουμε ως όπλα: θα επιστρέψουν ως όπλα. Το πανεπιστήμιο που μας κάνει σιωπηλά και εξασθενημένα όργανα της αναπαραγωγής του πρέπει να καταστραφεί για να δημιουργήσουμε τις ίδιες μας τις ζωές. Ρομαντική αφέλεια για τις πιθανότητες μας, ατσαλωμένο κυνισμό για τις μεθόδους, περιφρόνηση για τα ψέματα του πανεπιστημίου για τις καλές του προθέσεις, αφοσίωση για την ολική μεταμόρφωση – όχι του πανεπιστημίου, αλλά των ζωών μας.
Αυτή είναι η αρχή της επιστροφής της φαντασίας. Πρέπει να αρχίσουμε να κινούμαστε ξανά, να χειραφετηθούμε από την παγωμένη ιστορία, από το καμμένο καρέ αυτής της θαμμένης ζωής.
Πρέπει να ζήσουμε τους καιρούς μας, τις δικές μας δυνατότητες. Αυτές είναι οι μόνες νομιμοποιήσεις για την ύπαρξη του πανεπιστημίου, αν και δεν τις εκπλήρωσε ποτέ.
Από την πλευρά του πανεπιστημίου : γραφειοκρατία, αδράνεια, ανικανότητα. Από την πλευρά μας : ο,τιδήποτε Άλλο.