english english

ελληνικά ελληνικά

Γιώργος Καλλής

Ο Γιώργος Καλλής είναι καθηγητής Οικολογικών Οικονομικών στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Εργάζεται στον χώρο της πολιτικής οικολογίας, της ανάλυσης δηλαδή των οικολογικών ζητημάτων υπό το πρίσμα των σχέσεων εξουσίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Με το θέμα της απο-ανάπτυξης ασχολείται από το 2008 και την οργάνωση του δεύτερου διεθνούς συνεδρίου για την αποανάπτυξη στην Βαρκελώνη τον Μάρτιο του 2010 (www.degrowth.eu). Είναι ιδρυτικό μέλος της ομάδας “Έρευνα και Αποανάπτυξη” (Research and Degrowth) στην Βαρκελώνη.

 

Comments are closed.

East End Mutual Aid

Το East End Mutual Aid είναι αναρχικός οργανισμός γειτονιάς που δραστηριοποιείται στο Pittsburgh. Δουλεύει σε άμεση βάση εντός της κοινωνίας για την προώθηση της αυτο-οργάνωσης και για την επίλυση προβλημάτων με το κράτος ή την εμπλοκή των εταιριών. Η δράση του περιλαμβάνει γραμμή επικοινωνίας που παρέχει βοήθεια σε καθημερινά προβλήματα όπως καθαρισμό από το χιόνι, οικιακές επισκευές, μεταφορά έκτακτης ανάγκης κα. Επίσης διοργανώνει φεστιβάλ κοινότητας, δημιουργεί προωρινές οικονομίες δώρου για την διακίνηση των αγαθών και των υπηρεσιών χωρίς χρήμα ή ανταλλακτικά.

 

Comments are closed.

IARA LEE / CULTURES OF RESISTANCE

Iara Lee, βραζιλιάνα με Κορεάτικες ρίζες, είναι ακτιβίστρια, κινηματογραφίστρια και ιδρύτρια του  Caipirinha Foundation, ενός οργανισμού που προωθεί τη διεθνή αλληλεγγύη και την ειρήνη με διαδηλώσεις για δικαιοσύνη. Iara αυτήν την εποχή εργάζεται σε διάφορες πρωτοβουλίες, που ομαδοποιούνται κάτω από την ομπρέλα του CulturesOfResistance.org, ενός δικτύου ακτιβιστών που φέρνει σε επαφή καλλιτέχνες και φορείς αλλαγών από όλο τον κόσμο. Μια από αυτές τις πρωτοβουλίες είναι το ντοκιμαντέρ CULTURES OF RESISTANCE, στο οποίο διερευνάται πώς η δημιουργική δράση συμβάλει στο να έρθουν σε αντιδιαστολή η πρόληψη και η επίλυση.

Comments are closed.

Gigi Roggero

Ο Gigi Roggero είναι κοινωνικός αγωνιστής : συμμετείχε στο περιοδικό ‘Posse’ και στο ‘Precarity Webring‘, και είναι συνεργάτης της εφημερίδας ‘il manifesto’. Τώρα συμμετέχει στα edu-factory, Uninomade και Knowledge Liberation Front.Έχει συγγράψει μαζί με άλλους τα βιβλία : ‘Futuro anteriore. Dai «Quaderni rossi» ai movimenti globali: ricchezze e limiti dell?operaismo italiano’ (2002, Rome: DeriveApprodi), ‘Precariopoli. Parole e pratiche delle nuove lotte sul lavoro’ (2005, Rome: Manifestolibri), ‘Gli operaisti’ (2005, Rome: DeriveApprodi). Είναι συγγραφέα του ‘Intelligenze fuggitive. Movimenti contro l?università-azienda’ (2005, Rome: Manifestolibri). Ανάμεσα στα άρθρα του είναι τα ‘La coinvestigación como acción política’, in AA.VV., ‘Nociones comunes’ (2004, Madrid: Traficantes de sueños), and ‘Conricerca as Political Action’, in M. Coté, R. J. F. Day e G. de Peuter (edited by), ‘Utopian Pedagogy: Radical Experiments Against Neoliberal Globalization’ (2007, Toronto: University of Toronto Press).

 

Comments are closed.

John Holloway

Ο John Holloway είναι ένας μαρξιστής κοινωνιολόγος και φιλόσοφος, του οποίου το έργο συνδέεται στενά με το κίνημα των Ζαπατίστας στο Μεξικό. Επίσης, το έργο του έχει επίδραση σε διανοούμενους που συνδέονται με το κίνημα των piqueteros στην Αργεντινή,  το κίνημα Abahlali baseMjondolo στη Νότιο Αφρική και το κίνημα ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Σήμερα είναι καθηγητής στο Ινστιτούτο Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Puebla. Το βιβλίο του “Ας αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να καταλάβουμε την εξουσία” (2002) έχει αποτελέσει αντικείμενο μεγάλης συζήτησης στους μαρξιστικούς, αναρχικούς και αντι-καπιταλιστικούς κύκλους, όπου υποστηρίζεται ότι η δυνατότητα της επανάστασης δεν ανοίγεται μέσα από την κατάληψη των κρατικών μηχανισμών αλλά μέσα από καθημερινές πράξεις άρνησης της καπιταλιστικής κοινωνίας, τη λεγόμενη αντι-εξουσία, ή «κραυγή», όπως την ονομάζει επανειλημμένα ο ίδιος. Άλλα βιβλία του είναι τα Zapatista!: Reinventing Revolution in Mexico (1998),Change the World Without Taking Power (2002), Negativity and Revolution: Adorno and Political Activism (2008), Crack Capitalism (2010).

 

Comments are closed.

TARNAC COMMUNITY / TIQQUN MAG

Tiqqun είναι το όνομα ενός γαλλικού φιλολογικού, που ιδρύθηκε το 1999 με σκοπό να “επαναδημιουργήσει τις προϋποθέσεις μιας άλλης κοινωνίας”. Δημιουργήθηκε από διάφορους συγγραφείς, πριν διαλυθεί στη Βενετία το 2001, έπειτα από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Το ποιητικό ύφος του Tiqqun και η ριζοσπαστική πολιτική του κατεύθυνση είναι συγγενικά με τους Situationists και τους Lettrists. Το Tiqqun απευθύνεται στους ριζοσπαστικούς, φιλοσοφικούς κύκλους, και της ομάδες σιτουανιστών και μετα-σιτουνιστών, την άκρα αριστερά, τους αυτόνομους, και κάποιους αναρχικούς. Το Tiqqun έχει πολλές επιρροές από το έργο του Giorgio Agamben.

Comments are closed.

Leona

 

Η LEONA είναι αναρχοφεμινίστρια εκδότρια. Ζει στο Berkeley της Καλιφόρνιας και έχει δεκαετίες εμπειρίες στον αντιρατσιστικό και φεμινιστικό αγώνα, καθώς και σε ακτιβισμούς για τους αστέγους. Είναι συγγραφέας κι επιμελήτρια των: Anarchy: A Journal of Desire Armed, The Anvil Review και της δικής της έκδοσης.

Προΐσταται του εκδοτικού οίκου Ardent Press και του

She is the principal behind Ardent Press () and του

Anarchy 101 (συμμετοχικό, εισαγωγικό site για τον αναρχισμό)

 

 

 

Comments are closed.

Bill Ayers

Ο Bill Ayers είναι ένας Αμερικανός θεωρητικός της εκπαίδευσης και πρώην ηγέτης του κινήματος που αντιτάχθηκε στην εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ. Είναι γνωστός για τον ακτιβισμό του τη δεκαετία του 1960 καθώς και για τη σημερινή εργασία του στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και στο πρόγραμμα σπουδών και διδασκαλίας. Το 1969 ίδρυσε μαζί με άλλους την Weather Underground, μια αυτο-αποκαλούμενη κομμουνιστική επαναστατική ομάδα που διεξήγαγε μια εκστρατεία βομβαρδισμών σε δημόσια κτίρια κατά τη δεκαετία του ’60 & ’70 ως απάντηση στην εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ.  Οι Weathermen πήραν το όνομά τους από τους στίχους :«δεν χρειάζεσαι έναν μετεωρολόγο για να ξέρεις από που φυσά ο αέρας», (Μπομπ Ντύλαν «Subterranean Homesick Blueς») & είχαν ως στόχο  «την καταστροφή του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και το επίτευγμα ενός αταξικού κόσμου: παγκόσμιος κομμουνισμός” Είναι συνταξιοδοτημένος πρώην καθηγητής στη Σχολή Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου του Ιλλίνοις στο Σικάγο, ενώ κατέχει διάφορους τιμητικούς ακαδημαϊκούς τίτλους. Τα ενδιαφέροντά του περιλαμβάνουν: την κοινωνική δικαιοσύνη, την αστική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, την αφηγηματική και ερμηνευτική έρευνα, τα παιδιά που έχουν πρόβλημα με το νόμο, και άλλα σχετικά ζητήματα. Είναι παντρεμένος με την Bernardine Dohrn, επίσης με δράση στους Weather Underground. Έχει επιμεληθεί και γράψει πολλά βιβλία και άρθρα.  Teaching Toward Freedom: Moral Commitment and Ethical Action in the Classroom (2004), A Kind and Just Parent: The Children of Juvenile Court (1997), Fugitive Days: A Memoir (2001), On the Side of the Child: Summerhill Revisited (2003), Teaching the Personal and the Political:Essays on Hope and Justice (2004)

 

Comments are closed.

Raul Zibechi

Ο Raúl Zibechi είναι δημοσιογράφος, κοινωνικός αγωνιστής και πολιτικός διανοητής από την Ουρουγουάη. Ο Zibechi έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία στα Ισπανικά. Το πρώτο του βιβλίο που μεταφράζεται στα Αγγλικά είναι το “Dispersing Powers: Social Movements as Anti-State Forces” (2010). Η έρευνα του εντοπίζεται στα κοινωνικά κινήματα της Λατινικής Αμερικής και στις μεταξύ τους σχέσεις. Άλλα βιβλία του είναι τα “Autonomí­as y emancipaciones”. 2008, Bajo Tierra, México. “Territorios en resistencia. Cartografí­a polí­tica de las periferias latinoamericanas”. 2008, La vaca, Argentina. “De multitud a clase. Formación y crisis de una comunidad obrera. Juan Lacaze 1905-2005″.2006, Ideas, Montevideo. “Dispersar el poder. Los movimientos sociales como poderes antiestatales”. 2006, Tinta Limón y textos Rebeldes, Buenos Aires- La Paz. “Genealogí­a de la revuelta. Argentina, una sociedad en movimiento”. 2003, Letra Libre, La Plata. “La mirada horizontal. Movimientos sociales y emancipación”.1999, Nordan, Montevideo. “La revuelta juvenil de los 90. Las redes sociales en la gestión de una cultura alternativa”.1997, Nordan, Montevideo. “Los arroyos cuando bajan. Los desafí­os del zapatismo”. 1995, Nordan, Montevideo.

 

Comments are closed.

Richard Day

O Richard Day είναι πολιτικός φιλόσοφος και κοινωνιολόγος Καναδικής καταγωγής. Είναι καθηγητής στο τμήμα της παγκόσμιας ανάπτυξης στο Queen’s University in Kingston, στο Οντάριο του Καναδά. Η έρευνά του επικεντρώνεται δτις δυνατότητες για ριζική κοινωνική αλλαγή μέσω της κατασκευής εναλλακτικών κοινοτήτων και πολιτικών οντοτήτων ειδικά σε πεδία αυτόχθονης αντίστασης, queer και φεμινιστικής οργάνωσης και ακτιβισμού ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση. Στο βιβλίο του “Gramsci is Dead” (2005) ο Richard Day επιτίθεται στην έννοια της ηγεμονίας και προτείνει ένα εναλλακτικό μοντέλο κοινωνικών κινημάτων, βρίσκοντας τις ρίζες του στην αναρχική σκέψη του Γερμανού φιλοσόφου Gustav Landauer, η οποία βασίζεται στην έννοια της “συγγένειας”. Ο Day χρησιμοποιεί τη θεωρία της συγγένειας για να εξηγήσει τα νεώτατα Κοινωνικά Κινήματα που εμφανίζονται ως εναλλακτικές λύσεις για τα σήμερα παλιά κοινωνικά κινήματα (συνδικάτα, πολιτικά κόμματα, κλπ.) και τα λεγόμενα “Νέα Κοινωνικά Κινήματα”. Η τρέχουσα έρευνα του Richard Day επικεντρώνεται στις σχέσεις αλληλεγγύης μεταξύ κυρίαρχων και περιθωριοποιημένων ταυτοτήτων, τόσο επί του ειδικού (π.χ. αναρχο-φεμινισμός και αναρχο-αυτοχθονικά κινήματα) όσο και επί του γενικού. Ενδιαφέρεται επίσης για τις δυνατότητες της δημιουργίας ενός βιώσιμου δικτύου Μονίμων Αυτόνομων Ζωνών (Permanent Autonomous Zones) αντίθετηων προς την κυρίαρχη τάξη. Είναι επίσης συνιδρυτής του επιγραμμικού επιστημονικού περιοδικού Affinities: A Journal of Radical Theory, Culture, and Action.

 

Comments are closed.