Εισήγηση Γ. Βλάσση στο B-FEST στην συζήτηση για τη διαχείριση των απορριμάτων

Γεια σας φίλοι μου.

Με ιδιαίτερη χαρά, μεγάλο ενδιαφέρον και αίσθημα τιμής αλλά και ευθύνης  δέχθηκα την πρόσκληση συμμετοχής στο b-fest και ιδιαίτερα στους προβληματισμούς σας για μία σωστή διαχείριση των σκουπιδιών μας. Η πρωτοβουλία σας για αναζήτηση λύσης είναι όχι μόνο αξιέπαινη αλλά και η πρώτη και η μόνη ουσιαστική προσπάθεια που γίνεται μετά από χρόνια στο θέμα αυτό. (more…)

Συναυλίες 26/05

Οι προγραμματισμένες για τις 26/05 συναυλίες αναβάλονται λόγω καιρικών συνθηκών.

Το πρόγραμμα αναδιαμορφώνεται.

Δείτε το αναδιαμορφωμένο πρόγραμμα εδώ

Άρθρα για το πανεπιστήμιο από το edu-factory

Να ένα παράδειγμα μιας πολιτικής θεωρητικής επεξεργασίας για το πανεπιστήμιο, κάτω από το πρίσμα του Ιταλικού Μαρξιστικού εργατικισμού. Είναι ένα κείμενο τωνAlberto De Nicola και Gigi Roggero, που συνοψίζει κάποιες θέσεις για τους πανεπιστημιακούς αγώνες, έτσι όπως αποκρυσταλλώθηκαν μέσα στις συζητήσεις στην ηλεκτρονική λίστα edufactory. Το θέμα είναι τα ερείπια, στα οποία η εγκατατάλειψη της καπιταλιστικής εμπορευματοποίησης – ή της “παρασιτικής εκμίσθωσης” – αφήνει σήμερα τα πανεπιστήμια, η παραγωγή των ιεραρχικών δομών (π.χ., ΑΕΙ-ΤΕΙ σε μας), η λειτουργία της γνώσης σαν εργασία μέσα στον καπιταλιστικό καταμερισμό, κάτω από διαδικασίες ταξικής σύνθεσης μέσα στο πλαίσιο μιας “διαφοροποιημένης ένταξης” και σε συνθήκες πολλαπλασιασμού των συνόρων. Αλλά οι “μεταφράσεις” μεταξύ ποικίλων αγώνων σε διάφορα πανεπιστήμια παντού στον κόσμο, μπορούν να δικαιολογήσουν την αισιοδοξία της εξόδου, μέσα από την αγωνιστική συνεργασία και το συντονισμό των συγκρουσιακών συλλογικών δράσεων, που υπερασπίζονται το όραμα της οικοδόμησης των κοινών αγαθών. Παρά της επιφυλάξεις για τα αδιέξοδα της μετα-εργατικίστικης προσέγγισης – στο βαθμό που αυτή ακολουθεί κάποιες από τις παρακινδυνευμένες “ακροβασίες” του Τόνι Νέγκρι (δείτε και κάποιες σχετικές προηγούμενες σύντομες παρατηρήσεις) – το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα σημαντικό μανιφέστο για το πανεπιστήμιο, στη σημερινή εποχή που το περίσσεμα – όμως δικαιολογημένο – της συγκρουσιακής λογικής δεν μπορεί να κρύψει το μεγάλο έλλειμμα των σχετικών πολιτικο-θεωρητικών επεξεργασιών, τη μεγάλη ανάγκη να ξανασκεφτούμε, να πειραματιστούμε πάνω στην εφικτότητα και την αποτελεσματικότητα των συλλογικών αγώνων για τα κοινά αγαθά.

(more…)